Er was eens in Ierland een blinde doedelzakspeler, die Maurice Connor heette. Zeker, je had meer goede muziekanten, maar Maurice speelde het beste van allemaal. Door zijn wijsjes kon je lachen of huilen maar er was één wijsje, een toverwijsje, waardoor je ging dansen of je wilde of niet. Als hij dat begon te spelen voelde je je als een strohalm in de wind........

(Uit een Iers sprookje' Het toverwijsje')

Aan de hand van een vertelling neem ik de kinderen mee in de wereld van de dans.Bij de 4-6 jarigen is dat een prentenboek en bij de 7-9 jarigen zijn dat zorgvuldig uitgezochte sprookjes,

Zo beleven ze hoe ritme en beweging door vrije expressie van binnen naar buiten en weer naar binnen kan gaan, in grote en kleine bewegingen.

Ik zal gebruik maken van hun eigen inbreng en dat begeleiden met wereldmuziek die past bij de verschillende stemmingen.

Graag geef ik meer informatie, mochten jullie daar behoefte aan hebben.

Tot dans, Loylou